Caught In The NetLIFE

வலையில் பிடித்தது: A Double Blind Test

The Beauty of Earth என்ற தலைப்பில் முகநூல் வலையில் மாட்டுப்பட்ட இந்தக் கதை தலைப்பு மாற்றத்துடன் மீளத் தருகிறேன். வெவ்வேறு வடிவங்களில் இது உங்கள் சிலரின் வலைகளிலும் சிக்கியிருக்கலாம். இக்கதை தரும் வாழ்க்கைப் பாடம் மிகவும் அற்புதமானதொன்று என்ற வகையில் இதை ஆயிரம் தடவைகளும் வாசிக்கலாம்.

****

இளையவர் ஒருவர் எதார்த்தமாக முதியவர் ஒருவரைக் கண்டு “என்னை உங்களுக்குத் தெரிகிறதா?” எனக் கேட்டார்.

“இல்லை” என்று முதியவர் பதிலளித்ததும் இளையவர் “நான் உங்கள் மாணவன்” எனக்கூறினார்.

“அப்படியா? நீ இப்போது என்ன செய்கிறாய்?’ முதியவர் கேட்டார்.

“நான் இப்போது ஆசிரியராகப் பணிபுரிகிறேன்”

“நல்லது, என்னைப் போலத்தானோ?”

” ம்ம்..நீங்கள் தந்த ஊக்கத்தினால்தான் நானும் ஆசிரியரானேன்”

ஆர்வம் மீறிட ஆசிரியர் மாணவனைக் கேட்டார் ” நீ ஒரு ஆசிரியராக வரவேண்டுமென்று எப்பருவத்தில் தீர்மானித்தாய்?”

அதற்கு அம் மாணவன் இக் கதையைச் சொன்னான்:

“ஒரு நாள் எனது வகுப்பிலிருந்த நண்பன் ஒருவன் அழகான புதிய மணிக்கூடு ஒன்றைக் கொண்டு வந்தான். எனக்கு அதில் ஆசை மீறிவிட்டது. அவனது பொக்கெட்டிலிருந்து நான் அதைத் திருடிவிட்டேன். சிறிது நேரத்தில் அவன் தனது மணிக்கூடு களவு போய்விட்டதை அறிந்துகொண்டு வகுப்பாசிரியரிடம் முறையிட்டான். அந்த் ஆஅசிரியர் நீங்கள் தான்.

அப்போது நீங்கள் அனைத்து மாணவர்களுக்கும் கூறினீர்கள் ” இன்றைய வகுப்பு நேரத்தில் மாணவன் ஒருவருடைய மணிக்கூடு காணாமற் போய்விட்டது. அதைத் திருடியவர்கள் தயவு செய்து திருப்பிக் கொடுத்துவிடுங்கள்” என. நான் அதைக் கொடுக்க விரும்பவில்லை. காரணம் எனக்கு அம்மணிக்கூட்டில் அவ்வளவு ஆசையாக இருந்தது.

பிறகு நீங்கள் வகுப்பறையின் கதவுகளை மூடிவிட்டு எங்கள் அனைவரையும் வட்டமாக நிற்கச் சொல்லிவிட்டு மணிக்கூடு கிடைக்கும்வரை அனைத்து மாணவர்களினதும் பொக்கெட்டுகளில் தேடப்போவதாகவும் அதுவரை அனைவரும் அவரவர் கண்களை மூடிக்கொண்டிருக்கவேண்டுமென அறிவித்தீர்கள். அதன்படி நாமும் செய்தோம்.

நீங்கள் ஒவ்வொரு பொகெட்டாகத் தேடிக்கொண்டு வரும்போது எனது பொக்கெட்டிலிருந்து மணிக்கூட்டை எடுத்துவிட்டீர்கள். அப்படியிருந்தும் நீங்கள் தொடர்ந்தும் அனைத்து மாணவர்களினதும் பொக்கெட்டுகளில் தேடிவிட்டு எங்கள் கண்களைத் திறக்கும்படி உத்தரவிட்டு “இப்போது மணிக்கூடு கிடைத்துவிட்டது” என அறிவித்தீர்கள். மணிக்கூட்டை யார் திருடினார் என்பதைக் கூறாது அன்று எனது மானத்தைக் காப்பாற்றினீர்கள். நீங்கள் என்னைக் கடிந்து கொள்ளவோ அல்லது தனியே அழைத்து நற்போதனைகளைப் போதிக்கவோ இல்லை. அன்று உங்கள் பாடத்தை மிகவுக் தெளிவாகக் கற்றுக்கொண்டுவிட்டேன். அதுவே என் வாழ்வின் மிகவும் அவமானமான நாள். நான் ஒரு திருடனாகவோ அல்லது கெட்டவனாகவோ வந்துவிடக்கூடாது என்ற முடிவை அன்றுதான் நான் எடுத்தேன். உண்மையான ஆசிரியர் எப்படியானவர் என்பதை அன்று நான் அறிந்துகொண்டேன். அச் சம்பவம் உங்களுக்கு ஞாபகமிருக்கிறதா, சேர்?”

அதற்கு அந்த முதிய பேராசிரியர் கூறினார் “ஆம். மணிக்கூடு காணாமல் போனதும் அன்று அனைத்து மாணவர்களது பொக்கெட்டுகளைத் தேடியதும் எனக்கு நன்றாக ஞாபகமிருக்கிறது. ஆனால் உன்னை மட்டும் எனக்கு ஞாபகமில்லை. காரணம் மணிக்கூட்டைத் தேடும்போது நானும் என் கண்களை மூடிக்கொண்டேன்”

இதுவே ‘பாடம் கற்பித்தலின்’ மகத்துவம். ஒருவனை அவமானப்படுத்துவதன் மூலம் அவனைத் திருதிவிடலாமென நினைப்பது கற்பித்தல் அல்ல. (Photo by Priscilla Du Preez 🇨🇦 on Unsplash)