NewsNews & AnalysisSri Lanka

வடக்கு-கிழக்கில் நுண்கடன் பிரச்சினைகளால் தற்கொலை செய்துகொள்பவர்கள் அதிகரிப்பு

  • நுண்கடனைப் பெறுபவர்கள் பெரும்பாலும் வடக்கு-கிழக்கு மாகாணங்களில் வாழ்கிறார்கள்
  • இவர்களில் பெரும்பாலானோர் வறுமைக் கோட்டிற்குக் கீழ் வாழ்பவர்கள்
  • அநேகமாக எல்லோருமே பெண்கள்
  • தற்கொலை செய்பவர்கள் பெரும்பாலும் இளம் பெண்கள்
  • பாலியல் திருப்தி, சிறுநீரக விற்பனை ஆகியன கடனை அடைக்கும் சில் வழிகள்
  • கடந்த 3 வருடங்களில் 200 பேர் தற்கொலை செய்துகொண்டுள்ளனர்.
  • சில நுண்கடன் நிறுவனங்கள் 220% கூட்டு வட்டி முறையில் பணத்தை அபகரிக்கின்றன

நுண்கடன் பொறிக்குள் சிக்குப்பட்டுத் தற்கொலை செய்துகொள்பவர்களின் எண்ணிக்கை இலங்கையில் மிக மோசமாக அதிகரித்து வருகிறது.

கடந்த 3 வருடங்களில் மட்டும் 200 பேருக்கு மேல் தற்கொலை செய்துகொண்டுள்ளதாக காணி, விவசாய தீர்திருத்தத்திற்கான அமைப்பு (Movement for Land and Agricultural Reform (MONLAR)) தெரிவிக்கிறது.

போரினால் பாதிக்கப்பட்ட வடக்கு-கிழக்கு மாகாணங்களைச் சேர்ந்தவர்களே இந் நுண்கடன் பொறிக்குள் சிக்கி அவலப்படுபவர்களில் பெரும்பாலானோர். இங்கு ஏகப்பட்ட குடும்பங்கள் குடும்பத் தலைவர்களை இழந்து பெண் தலைமைத்துவத்தை நம்பியிருக்கும் வறுமைக்கோட்டிற்குக் கீழ் வாழ்கிறார்கள். வருமானமின்மையால் அவர்கள் இலகுவாக நுண்டகடன்களுக்கு இரையாகிறார்கள்.

-காணி, விவசாய சீர்திருத்தத்துக்கான அமைப்பு

இத்தனைக்கும் கடன் பெறுபவர்கள் மத்தியில் 3% மானவர்கள் மட்டுமே நுண் கடன் பெறுபவர்களாக இருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்களில்தான் தற்கொலைகள் அதிகமாக இருக்கின்றன.

தற்கொலை செய்துகொள்பவர்களில் இளம் வயதுப் பெண்களே அதிகம் காணப்படுகின்றனர். காரணம், கடனைக் கட்டௌவதற்குச் சிரமப்படும்போது அதைத் திரும்பப் பெறுவதற்கென நுண்கடன் நிறுவனங்கள் குண்டர்களை நியமிக்கின்றனர். கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த முடியாத இளம் குடும்பத்தலைவிகளைப் பாலியல் திருப்திக்காக இக்குண்டர்கள் வற்புறுத்துகின்றனர் எனப் பலகாலமாக முறைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டு வருகின்றன. இதற்கு இணங்காத பல பெண்கள் தற்கொலை செய்து கொள்கின்றனர் என்கிறது இவ்வமைப்பு.

பெரும்பாலும் கிராமப்புறங்களில் தான் இக் கொடுமை நடைபெறுகிறது. ஒரு உயிரைக் காப்பாற்றக் கடன் பெறப்போய் இன்னுமொரு உயிரை இழக்கும் நிலை உருவாகிறது என்கிறது இவ்வமைப்பு.

இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னர் 24 வயதுடைய ஒரு இளம் தாய் ஒரு நுண்கடன் நிறுவனத்திடமிருந்து தான் பெற்ற ரூ.400,000 தொகையை மீளச் செலுத்த முடியாமையால் தனது குழந்தையையும் கொன்றுவிட்டுத் தானும் தற்கொலை செய்துகொண்டார். மில்லியன் கடன்காரர்களின் கதைகளில் இது ஒன்று.

இலங்கையில் நுண்கடன் பெறுபவர்கள் ஏறத்தாள 2.5 மில்லியன் மக்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களில் பெரும்பாலானோர் பெண்கள். மேற்குறிப்பிட்ட பெண் தனது வறுமையைப் போக்க நுண்கடனை நோக்கித் தள்ளப்பட்டிருந்தாள்.

சிந்தக ராஜபக்ச மொன்லார் அமைப்பின் ஸ்தாபகர். நுண்கடன்களை வழங்கும் நிறுவனங்கள் கடனைத் திரும்பப் பெறப் பாலியல் தொல்லைகள் முதல் பல வழிகளையும் கையாள்கிறார்கள் என்கிறார் அவர். சிலர் தமது சிறுநீரகங்களை விற்றுக் கடன்களை அடைக்கிறார்கள். சிலர் பாலியல் இச்சைகளைத் திருப்திப்படுத்துவதன் மூலம் கடன்கள அடைக்கவோ அல்லது தாமதப்படுத்தவோ செய்கிறார்கள். எதையும் செய்ய முடியாதவர்கள் தற்கொலீஅ செய்து கொள்கிறார்கள் என்கிறார் ராஜபக்ச.

போரினால் பாதிக்கப்பட்ட வடக்கு-கிழக்கு மாகாணங்களைச் சேர்ந்தவர்களே இந் நுண்கடன் பொறிக்குள் சிக்கி அவலப்படுபவர்களில் பெரும்பாலானோர். இங்கு ஏகப்பட்ட குடும்பங்கள் குடும்பத் தலைவர்களை இழந்து பெண் தலைமைத்துவத்தை நம்பியிருக்கும் வறுமைக்கோட்டிற்குக் கீழ் வாழ்கிறார்கள். வருமானமின்மையால் அவர்கள் இலகுவாக நுண்டகடன்களுக்கு இரையாகிறார்கள். பல நுண்கடன் நிறுவனங்கள் 220% வட்டி வீதத்தில், அதுவும் கூட்டு வட்டி முறையில் அறவவிடுகிறார்கள்.

கோவிட் பெருந்தொற்று சகல மட்டங்களிலும் வருமானம் குறைந்த மக்களின் வாழ்க்கையைப் பாதித்திருக்கிறது. சிறு தொழில் வியாபாரிகள் மிக மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். இளம் குடும்பங்களில் பலரது கணவன்மாரும், பல குடும்பங்களில் இளம் பெண்கள், ஆண்கள் ஆகியோரும் வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று பணம் சம்பாதித்துக் கடன்களை அடைக்க முயற்சி செய்தார்கள். வெளிநாடு செல்வதற்காகவே பாரிய கடன்களை அவர்கள் பெற்றுக்கொண்டார்கள். கோவிட் பல நாடுகளிலிருந்து அவர்களைத் துரத்திவிட்டது. பலர் இன்னமும் விமான நிலையங்களில் தூங்கி வழிகிறார்கள். அதுவரை வீட்டிலிருக்கும் பெண்களே குண்டர்களுக்குத் தொடர்ந்தும் இரையாகி வருகிறார்கள்.

பல நாடுகளில் நுண் கடன் நிறுவனங்கள் வறுமைப்பட்ட சமூகங்களுக்குப் பலவித சேவைகளை வழங்கி வருகின்றன. இலங்கையில் அப்படியில்லை. இத் துறை பற்றிய தரவுகள் எதுவும் அரசாங்கத்திடமில்லை. எந்த நிறுவனம் எப்படியான வட்டி வீதத்தை அறவிடுகிறது என்பதற்கான தரவுகளோ கட்டுப்பாடுகளோ கிடையாது. ஒழுங்கான ஒருங்கிணைப்பு இல்லை. இறுக்கமான சட்டங்கள் இல்லை. கடனை மீளப்பெற நிறுவனங்கள் பாவிக்கும் வழிகளைக் கண்காணிக்க யாருமில்லை.

விவசாயிகளுக்கம் இதே நிலைமைதான். அவர்களது உற்பத்திகளை வாங்குவதற்கு மக்களிடம் பணமில்லை. அதனால் அவர்கள் வியாபாரி முதலைகளுக்கு மிகக் குறைந்த விலைகளுக்கே விற்க வேண்டும். கடன் பெற்று முதலிட்ட விவசாயத்தால் நட்டமே ஏற்படுகிறது. இவர்களும் நுண்கடனை நோக்கியே ஓடுகிறார்கள்.

ஒக்டோபர் 2019 இல் ஜனாதிபதி வேட்பாளர் கோதாபய ராஜபக்ச, தான் ஜனாதிபதியாக வந்தால் நுண் கடன்களை ஒழிப்பேன் எனச் சூளுரைத்திருந்தார். நிறிவேற்றப்படாத வாக்குறுதிகளில் தற்போது அதுவும் ஒன்றாகிவிட்டது.